4 września o godz. 12.00 na Zamku Lubelskim została uroczyście otwarta najnowsza wystawa lubelskiego oddziału IPN, zatytułowana „Polacy – Ukraińcy 1943–1945. »Antypolska akcja« OUN i UPA Bandery. Rzeź wołyńsko-galicyjska w dokumentach ukraińskich”.
„Antypolskie wystąpienia podziemia banderowskiego w czasie II wojny światowej oraz wywołany przez nie w dużym stopniu polski odwet, to bez wątpienia najkrwawszy okres w dziejach konfliktu polsko-ukraińskiego w latach 40. ubiegłego stulecia. Używamy pojęcia „konflikt”, gdyż w tym czasie mieliśmy do czynienia z ewidentnym polsko-ukraińskim antagonizmem i walką o ziemię, toczoną między współobywatelami jednego państwa (II Rzeczypospolitej). Jest to jeden z terminów używanych do opisania tego, co się wydarzyło między Polakami a Ukraińcami w okresie wojny.
Pod nazwą kodową „antypolska akcja”, sprawcy – Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów frakcja Stepana Bandery (OUN-B) oraz jej zbrojne ramię Ukraińska Powstańcza Armia (UPA) – skrywali we własnych dokumentach planową eksterminację ludności polskiej. Banderowcy przeprowadzili ją w latach 1943–1944 na spornych terenach Wołynia, Galicji Wschodniej oraz południowo-wschodniej Lubelszczyzny (Chełmszczyzny), uznanych przez nich za „etnograficznie ukraińskie”. W polskiej historiografii do opisu tej zbrodni przyjęła się nazwa rzezi wołyńsko-galicyjskiej” (ze wstępu Mariusza Zajączkowskiego).



