Instytut Pamięci Narodowej w Lublinie

bp płk Mateusz Siemaszko (1894-1985) urodził się 22 października 1894 roku w Babicach k. Tarnogrodu jako syn Józefa i Franciszki z domu Górska. Po ukończeniu Gimnazjum w Chełmie rozpoczął naukę w tamtejszym Seminarium Duchownym, które ukończył 8 czerwca 1914 roku. Po wybuchu I wojny światowej został ewakuowany do Nieżyna, gdzie kontynuował edukację. W latach 1916–1920 służył w armii rosyjskiej. W czerwcu 1920 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 2 czerwca 1922 roku, po czym został wikariuszem w parafii prawosławnej w Tarnogrodzie, zaś od 1923 roku jej proboszczem. W grudniu 1925 roku został mianowany kapelanem zawodowym w Wojsku Polskim. 12 listopada 1938 roku złożył śluby zakonne, przyjmując imię Mateusz, a niedługo później został desygnowany biskupem brasławskim. W grudniu tego samego roku przeniósł się do Wilna, gdzie działał na rzecz krzewienia polskiej kultury i tożsamości wśród tamtejszej społeczności prawosławnej. W Wilnie pozostał do wybuchu II wojny światowej. W latach 1939–1945 przebywał we Francji, gdzie sprawował posługę kapłańską. W styczniu 1945 roku przeniósł się do Londynu, gdzie objął m.in. funkcję szefa duszpasterstwa prawosławnego w 1. Korpusie Wojska Polskiego w Szkocji. Wkrótce nadano mu tytuł biskupa Aspendos. Zmarł 13 marca 1985 roku w Londynie, został pochowany na cmentarzu w Brompton. 30 grudnia 2012 roku jego szczątki zostały ekshumowane, a następnego dnia uroczyście złożone w grobie na Prawosławnym Cmentarzu na Woli w Warszawie.