Prace zostały sfinansowane przez Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie.
kpr. Władysław Dróżdż - s. Mikołaja i Katarzyny, ur. 20 lipca 1915 r. w Chwałowicach pow. Iłża. Zmarł 30 kwietnia 1946 r. w miejscowości Pakosław. W 1937 r. został powołany do służby wojskowej w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. Do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte przybył 17 marca 1939 r. w stopniu starszego legionisty jako karabinowy; 21 maja został awansowany do stopnia kaprala. W czasie obrony walczył w obsłudze wartowni nr l, gdzie został ranny. W niewoli przebywał do 1943 r. w Stalagu I A. Po udanej ucieczce do Pakosławia ukrywał się na strychu w czworakach u brata Stefana. Poszukiwany przez żandarmerię w kwietniu 1943 r. po ujawnieniu się został skierowany do pracy w ogrodnictwie w pakosławskim majątku, znajdującym się pod zarządem niemieckim. 11 stycznia 1945 r. został wywieziony w okolice Wrocławia, gdzie pracował przy naprawie torów kolejowych. 20 czerwca 1945 r. chory i skrajnie wycieńczony powrócił do domu. Zmarł 30 kwietnia 1946 r.
W 2024 r. na podstawie ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski, na wniosek Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Lublinie, ww. grób został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski, tworzonej przez Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN (nr ewidencyjny – 8538).