Nawigacja

Aktualności

79. rocznica zbrodni katyńskiej. Obchody w Lublinie – 7-8 kwietnia 2019

Obchody upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej trwały w Lublinie przez dwa dni. Pierwszego dnia uczestnicy uroczystości modlili się w Kościele Pobrygidkowskim w intencji zamordowanych. Następnie obchody przeniosły się pod pomnik Ofiar Katynia. Drugiego dnia hołd ofiarom został oddany przy Symbolicznej Mogile Katyńskiej na cmentarzu przy ul. Białej w Lublinie.

Organizatorami obchodów byli: Prezydent Miasta Lublin, Krzysztof Żuk, Wojewoda Lubelski Przemysław Czarnek, Marszałek Województwa Lubelskiego Jarosław Stawiarski, Stowarzyszenie Rodzina Katyńska Lublin, Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Lublinie, Katolickie Stowarzyszenie Civitas Christiana w Lublinie, Fundacja Niepodległości.

 

  • Fot.: Lubelski Urząd Wojewódzki 79. rocznica zbrodni katyńskiej, zbrodnia katyńska, ipn lublin, lublin, ipn, katyń
    Fot.: Lubelski Urząd Wojewódzki
  • Fot.: Lubelski Urząd Wojewódzki 79. rocznica zbrodni katyńskiej, zbrodnia katyńska, ipn lublin, lublin, ipn, katyń
    Fot.: Lubelski Urząd Wojewódzki

 

Po napaści 17 września 1939 r. Związku Sowieckiego na Polskę, czerwonoarmiści podstępem ujęli walczących z hitlerowskim najeźdźcą obrońców polskich granic. Żołnierzy szeregowych zwolniono, a ponad 14,5 tys. oficerów WP i policjantów osadzono jako jeńców wojennych w obozach NKWD w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Ponadto na Białorusi i Zachodniej Ukrainie aresztowano ponad 7,3 tys. Polaków.

5 marca 1940 r. Biuro Polityczne KC WKP(b) ze Stalinem na czele, podjęło zbrodniczą decyzję skazującą ujętych Polaków na śmierć.

Decyzję poprzedziło ściśle tajne pismo ludowego komisarza spraw wewnętrznych Ławrietnija Berii do generalnego sekretarza KPZR i sowieckiego dyktatora Józefa Stalina. Szef NKWD pisał w nim m.in.: (…) wszyscy polscy jeńcy są zatwardziałymi wrogami władzy sowieckiej, pełnymi nienawiści do ustroju sowieckiego, nierokującymi poprawy na zmianę zapatrywań (…). Wnioskował też o rozpatrzenie ich spraw w trybie specjalnym, z zastosowaniem wobec nich najważniejszego wymiaru kary – rozstrzelania.

Po tej decyzji, NKWD bez sądu i wyroku, strzałem w tył głowy bestialsko zamordowało 22 tys. polskich obywateli. Zbezczeszczone ciała ukryto w bezimiennych dołach śmierci w Katyniu, Charkowie, Miednoje, Bykowni i innych nieznanych miejscach sowieckiej ziemi.

Cmentarzyska znajdowały się na terenach ośrodków wypoczynkowych NKWD. Dla zamaskowania śladów zbrodni oprawcy na miejscach ukrycia zwłok posadzili drzewa

do góry